دوشنبه, 23 فروردین 1400
منو اصلی

 

در سوگ یار

 

سرداری که به تفنگش وابسته نبود

حاج قاسم سلیمانی تنها یک سردارِ سپهبد و یا یک ژنرال و نخبه نبود؛ او نمونه‌ای آرمانی از یک انسانِ بااخلاق، فداکار، مقاوم، بردبار و متعهد بود که با جذابیت‌های اخلاقی‌اش ده‌ها سپاه دل را با خود همراه کرده بود.  

یکسال گذشت . در بهت و ناباوری، با مرور خاطرات بی پایانش .او بود که به ما آموخت میتوان با سادگی زیست و از مظلومان دفاع کرد با تکه تکه شدن، چونان سرورش سیداشهدا ومیتوان بی سرودست از ناموس ولایت دفاع کرد ،همانند مرادش حضرت ابوالفضل (ع) میتوان فارغ از قومیت ، ملیت و اندیشه فاتح قلوب شد در زمین و آسمان، نه اهل کرمان بود و نه تهران؛ نه زاده کابل بود و نه مردی از کشمیر؛ نه از سوریه و لبنان می‌آمد و نه از عراق و یمن. نه سیاه بود و نه سفید؛ او «پاسپورتِ انسانیت» داشت و به لهجه شیرینِ نیک‌مردی سخن می‌گفت. او از قبیله مردان سر به مُهر بود؛ از آنان که هر ملتی روزی چند بار آرزوی داشتن ‌شان را دارد.

برای ما ایرانی‌ها و برای بسیاری از مردم ستم‌دیده جهان، حاج قاسم سلیمانی تنها یک سردارِ سپهبد و یا یک ژنرال و نخبه نبود؛ او نمونه‌ای آرمانی از یک انسانِ بااخلاق، فداکار، مقاوم، بردبار و متعهد بود که با جذابیت‌های اخلاقی‌اش هزاران سپاه  دل را با خود همراه کرده بود. حاج قاسمِ روزگار ما هویت سلطه را به چالش کشید و با ادب، فروتنی، صداقت و پایمردی‌اش مقاومت و پیروزی را به همه مظلومان جهان هدیه داد. سردارِ ما آن ‌قدر که با تسبیح دیده شد، با اسلحه دیده نشد. من هیچ تصویری از او ندیده‌ام که اسلحه به دست باشد، ولی همه دشمنان اسلحه ‌به‌ دست از او بیم داشتند. او می‌گفت شهادت مدرکی است که به شهید می‌دهند و «تا شهید نباشی، شهید نمی‌شوی».

تجربه تاریخ انسان نشان داده است که شهادت، آرمان‌ها را زنده‌تر می‌کند. آن‌ها که کودکانه و از سرِ ناتوانی و ددمنشی دل‌های ما را آشیانه غم کردند، کافی است سری بچرخانند تا ببینند نه یک ملت، که یک جهان شعارهای حاج قاسم را فریاد می‌زنند.

منبع خبر: وابط عمومی صنایع خودرو سازی کرمان

دیدگاه کاربران